Leren van ZZP’ ers
Ons land kent een groeiend aantal ZZP’ers. Zelfstandige ondernemers die, met wisselend succes, hun inkomen, geluk en waardering proberen te verdienen. Waarom zijn zij ZZP’er? Is dat een bewuste keuze, of is het verkapte werkloosheid?
Ik las laatst een interessant online onderzoek waarin aan professionals werd gevraagd of ze liever als zelfstandige of in loondienst werken. Een nipte meerderheid gaf aan liever als ZZP’er aan de slag te gaan. Voor mij een interessant onderzoek omdat ik, als adviseur aan een aantal ZZP’ers, in het onderzoek nog eens kan teruglezen wat die ZZP’ers beweegt. Wat drijft hen, waarom doen ze wat ze doen? Maar naast adviseur ben ik ook werkgever. Zeker voor werkgevers zijn de uitkomsten van dit onderzoek buitengewoon interessant. Als we namelijk weten waarom professionals kiezen voor een leven als ZZP’er, weten we (misschien) ook wat we kunnen doen om die professionals te binden.
Het hebben van vrijheid en flexibiliteit staat met stip op een. Dat is dus iets wat werknemers kennelijk onvoldoende hebben of ervaren denk ik dan. De respondenten hebben het over “Geen baas die in je nek hijgt“. “Je werk vormgeven rond je eigen kwaliteiten en voorkeuren“. “Doen waar je gelukkig van wordt”. Als je hier kritisch naar kijkt dan zou je toch zeggen dat je als werkgever er naar moet streven om dit bij je werknemers te realiseren. Als zij doen waar ze goed in zijn en waar ze gelukkig van worden dan is dat immers niet alleen goed voor hen, maar ook voor het bedrijf.
“Ik hoef me niet te plooien naar de grillen, nukken en slechte gewoontes van een werkgever met een functieprofiel maar zonder een doel waar mijn hart sneller van gaat kloppen” zegt een andere deelnemer aan het onderzoek. Ook iemand die op zoek gaat naar zijn passie die hij bij een werkgever kennelijk nooit heeft kunnen vinden?
Ook als ik verder kijk, naar de andere voordelen van ZZP’er zijn die in het onderzoek naar voren komen dan denk ik; dat moet een werkgever toch ook kunnen bieden aan zijn werknemers? Genoemd worden: “afwisselend en spannend”, “maatschappelijke betrokkenheid”, “ruimte voor creativiteit en ontwikkeling”,”resultaat en trots” en “overal kunnen werken” staan ook hoog genoteerd.
Ik realiseer me dat veel werkgevers op dit moment nog niet zo bezig zijn met het binden van hun werknemers. In de huidige economische tijd ligt het creëren van een flexibele schil van tijdelijke contracten misschien wel meer voor de hand. Maar als het tij straks keert dan zal, door de vergrijzing, arbeid schaarser zijn dan ooit. Dan is het de beurt aan een generatie werknemers die zich geen werknemer voelen maar hooguit onder voorwaarden bereid zijn om (een tijdje) aan u hun werk te geven. Onder welke voorwaarden? Die leest u hierboven.
