Zie je wel: Leiden Kan Het. Dat is de reactie die ik de afgelopen dagen het meest heb gekregen. Want Leiden bruist. Scholen houden lesmarathons, buurjongetjes brengen statiegeld weg, veilingmeester Alexander Pechtold smeert mij bij de Minerva-veiling een vliegtrip aan en Armin zorgt dat het dak van de Stadsgehoorzaal gaat.
En dat is nog maar een hele kleine greep uit de activiteiten waar ik persoonlijk onderdeel van was tijdens de laatste dagen. Uit allerlei hoeken komen de enthousiaste verhalen. Het evenement verloopt geweldig: met 20.000 man in de stad zijn er minder incidenten dan tijdens een reguliere stapavond. De kijkcijfers zijn verdubbeld ten opzichte van vorig jaar en ook de opbrengst overtreft alle verwachtingen.
Zet een Glazen Huis in Leiden en eindelijk blijkt dat we praktische problemen opzij kunnen zetten, dat iedereen samenwerkt en dat we trots zijn op prestaties van anderen, die we onder normale omstandigheden concurrenten hadden genoemd.
Hopelijk profiteren gevluchte moeders het meest van deze bijzondere energie. Hopelijk halen we een mega-opbrengst op voor gezinnen in schrijnende omstandigheden. Het Rode Kruis, daar gaat het echt om! BN-ers in het huis, NL-ers op de Beestenmarkt en Leidenaars op scholen en bij sportverenigingen. Ze gaan er samen voor.
Toch hoop ik dat al dit goeds voor oorlogsslachtoffers ook iets positiefs voor de stad brengt. En dan bedoel ik niet de enorme exposure of de extra omzet. Ik bedoel iets dat blijft. Dat gevoel ‘dat het kan in Leiden’. Die mix van betrokkenheid, enthousiasme, trots, redelijkheid en de praktische aanpak, waarmee Serious Request tot nu toe een succes is.
Als we een beetje van die instelling mee kunnen nemen 2012 in, dan komen dingen tot stand. Dan komt de stad in beweging. Dan laat Leiden zich van zijn beste kant zien. Ik hoop dat iedereen, al die honderden betrokken Leidenaars, deze week niet vergeten en zich er nog vaak door laten inspireren. Dat is mijn ‘serieuze verzoek’ voor 2012.
De feestdagen begonnen dit jaar op 18 december: geniet er van!
